Konsekwentnie niekonsekwentna

Jest jednak coś co łączy bardzo dużą grupę ludzi. Brak konsekwencji w tym co robią. W większości przypadków o postanowieniach noworocznych zapomina się jeszcze w pierwszym tygodniu stycznia. Ale niekonsekwentnie postępujemy przez cały rok. Wiele kobiet się odchudza. Konsekwentnie przestrzega diety, liczy kalorie, dzieli na pół posiłki, a potem pochłania wielki kawałek ciasta lub innej bomby kaloryczne.

Niekonsekwentni bardzo często są rodzice. Powtarzają swoim dzieciom że jak będą niegrzeczne zostaną ukarane w ten czy w inny sposób. Często jednak dzieci robią swoje a rodzice jak zacięta płyta powtarzają „nie rób tego, bo…”

Niekonsekwentne bywają żony, które wybaczają niewiernym mężom zdrady za każdym razem powtarzając „ostatni raz”.

Być konsekwentnym to nie lada sztuka. Wymaga od człowieka niezwykłej siły psychicznej, wytrwałości i samozaparcia. Niekonsekwencja bez względu na wszystko zdarza się jednak każdemu. Nie ma ludzi w stu procentach konsekwentnych. Jedni są co prawda niekonsekwentni na co dzień inni tylko w sporadycznych sytuacjach ale każdy czasami ma chwilę słabości.

Nad konsekwencją w swoim życiu warto jednak pracować. Wszystko można wyćwiczyć. Warto zacząć metodą małych kroków i postępować konsekwentnie na co dzień w drobnych życiowych sytuacjach. Na przykład gdy obiecamy sobie że co dziennie rano będziemy ćwiczyć, nie róbmy wyjątków. Z reguły tak to się zaczyna. Tłumaczymy sobie: „tylko dziś”, „wyjątkowo”, „bo boli głowa”, „bo czas nagli”, itd. A jedno odstępstwo prowadzi do następnych, a konsekwencja nie zna wyjątków.

Z konsekwencją nie warto jednak też przesadzać. Życie to nie koszary i jedno nierozważnie rzucone słowo czy pochopnie podjęta decyzja nie musi nas wiązać. Nie warto na przykład konsekwentnie tracić czasu i pieniędzy na naukę gry na fortepianie tylko dlatego że podjęliśmy kiedyś taka decyzję, jeżeli po setnej lekcji widzimy, że nie sprawia nam to przyjemności a na dodatek w ogóle nie mamy do tego talentu.

Małgorzata Ożóg-Wierzbicka

Autorka w 2008 roku ukończyła studia prawnicze i urodziła dziecko. Większość czasu poświęca opiece nad synkiem, który jest miłością jej życia i inspiracją do tworzenia. Amatorsko pisze artykuły i felietony, głównie o sprawach bliskich jej życiu.