To pięćdziesiątka!

Ale przecież bycie babcią może być realizowane w bardzo różny sposób.

Po przekroczeniu pięćdziesiątki jesteśmy w „zenicie dojrzałości” i nie chodzi tylko o nasz wygląd. Ta nasza trzecia młodość powinna być pełnią rozkwitu naszej fizyczności, ale głównie psychiki. Znika powoli już stereotyp kobiety po 50 pomarszczonej, przygarbionej, zaniedbanej babuleńki zdolnej jedynie do niańczenia wnucząt.

Świat pędzi, ale my kobiety dojrzałe zwolnijmy i oddajmy się temu, co da nam pełnie szczęścia. Stańmy się pięknymi i zadbanymi kobietami, żyjącymi w dostatku, zadowolonymi z własnego życia, realizującymi swoje pasje i marzenia.

Najwyższy czas skończyć z nudnymi stereotypami, wyjdźmy z ukrycia, nie wstydźmy się. Kto inny jak właśnie my mamy tak wiele do zaoferowania innym w tym także młodym? Przez lata naszego życia tak wiele wydarzyło się w świecie polityki, gospodarki, techniki i kultury. To szmat czasu i ważna historycznie epoka. Jakimże to bogactwem doświadczeń, pomysłowości i życiowej zaradności możemy obdarować społeczeństwo. To my zmieniałyśmy Polskę !

Mam pomysł - nabierzmy dla siebie szacunku, cieszmy się życiem i czyńmy dobro a to da nam szczęście i młodość.

Reasumując – szczęście każdej z nas jest na wyciągniecie ręki, trzeba tylko wykonać jeden krok, jeden gest - wyjść z magicznej bramy z numerem 50 i powędrować drugą stroną tęczy po najcenniejsze życiowe skarby.

Elżbieta Dumania, 52