Andropauza(*)Nie da się ukryć, jest Pan seniorem. Że co? Że dusza podlotka? Że idzie ku wiośnie ?Ha, ha, ha, proszę Pana .A wieczorem Rośnie?

Zapomnij okrutnico!

Że co ? 

Że tylko do jutra ? 

Że trwoniłem wdzięki ? 

Jakże zimne Twoje lico;

A za „juro” wielkie dzięki.

Jadwiga Siwińska-Pacak kwiecień 2009 (uczestniczka kursu "Kreatywnego pisania", Warszawa)

(*)Akademia MENO. Andropauza (gr. andros = mężczyzna, człowiek; gr. pausis, łac. pausa = przerwa) - w ujęciu biopsychospołecznym definiowana jako okres w życiu mężczyzny (najczęściej po 50 r.ż.), zapowiadający zbliżające się wejście w okres starości z początkiem wystąpienia szeregu dolegliwości w różnych sferach funkcjonowania jednostki, zarówno somatycznej, psychologicznej jak i seksualnej o podłożu wielonarządowych zmian w organizmie, w tym zmian hormonalnych, wywołanych starzeniem się.

Sam termin andropauza bywa często negowany, gdyż nie eksponuje właściwego charakteru zachodzących zmian biologicznych. U mężczyzn nie dochodzi, jak to ma miejsce u kobiet (menopauza, klimakterium), do nieodwracalnego zatrzymania funkcji hormonalnych czy reprodukcyjnych, zostają one jedynie upośledzone czy obniżone. Określenie "andropauza" przyjęło się jednak powszechnie i przydatne jest jako pewnego rodzaju skrót myślowy. Inne używane nazwy dla tego okresu to: wiropauza, męskie klimakterium, andropenia, częściowy niedobór androgenów u starzejących się mężczyzn - PADAM (partial androgen deficiency in the aging male), męska andropauza, SLOH (symptomatic late-onset hypogonadism).

Przy diagnozowaniu andropauzy należy pamiętać, że status hormonalny nie jest jedynym i wystarczającym czynnikiem pozwalającym zakwalifikować mężczyzn do grupy osób doświadczających andropauzy. Zmiany w układzie endokrynnym (przede wszystkim niedobór androgenów) oraz inne zmiany biochemiczne w organizmie starzejącego się mężczyzny wraz z obecnością oznak i objawów psychofizycznych pozwalają dopiero na diagnozę andropauzy.

źródło: www.wikipedia.org

• O serwisie
• Profil na NK