Już od prawie dwudziestu lat Nie ma Ciebie, A ja nadal widzę Twoją twarz W rozbłysku słońca na szybie. Słyszę ukochany głos W szumie drzew za oknem I w kroplach jesiennego dżdżu Gdy samotnie moknę.

Czuję Twój dotyk,

Gdy ćma mnie muśnie po ciemku

Tak delikatnie,

Jak dotyk Twojej ręki.

Twój uśmiech widzę w kwiatach

Rosnących na balkonie.

W lipcowego słońca żarze

Czuję Twe pożądanie.

Nadal Cię kocham

Tak bałwochwalczo, ogromnie.

Umarłeś tylko dla świata,

Nie dla mnie. 

Jola Miskiewicz

Od zawsze pisałam do szuflady. Od 2008 r. biorę udział w programie "Babcia nadaje", który teraz przekształcił się w "Latające Babcie". Piszemy bajki, wydajemy książeczki, spotykamy się z dziećmi w przedszkolach, ośrodkach, bibliotekach i czytamy nasze bajki.Zdarzaja mi sie już samodzielne spotkania autorskie - niestety nadal nie moge przekonać wydawnictw, że moje utwory są warte druku. Piszę bajki, wiersze, artykuły do Kobiety Puszystej i Kobiety Łódź, książki dla dorosłych. Wysłałam też sztukę na Komediopisanie. Wraz z innymi Latającymi Babciami jesteśmy ostatnio ulubienicami łódzkich mediów.

• O serwisie
• Profil na NK