Szansa 50 plus

Szachy. Wojna mózgów

"Wszystka się sprawa ogląda na stole: / Jako dwa króle przeciw rnsiebie siędą, / A równym wojskiem potykać się będą. Jeden z nich w rnjasnej, drugi w czarnej zbroi; / Ten wygra, przy którym hetman stoi." - rn"Szachy" Jan Kochanowski
Szachy - jedna z najstarszych gier towarzyskich - strategicznych zwana grą królewską nie tylko od nazw szachowych figur; prosta w założeniu (bo idzie tylko o zwycięstwo), za to jakże finezyjna w ruchach tychże figur na planszy. Najwcześniejsze wiarygodne wzmianki wskazują jako kolebkę tej gry Indie. Hinduski poemat "Ramajana" opisuje grę, toczoną na wzór walk wojsk, pod nazwą czatur - anga (czatur - cztery, anga - człon). Gra toczyła się na takiej samej jak dziś 64-polowej szachownicy, różniła się jednak układem sił i sposobem prowadzenia gry od dzisiejszych szachów, ale była niewątpliwie ich pierwowzorem. Persowie wprowadzili do gry wiele zasad, m.in.: "szach i mat" (w języku perskim oznaczało to "król jest otoczony"). Z Indii przez Persję szachy przejęli i rozwinęli Arabowie, którzy bardzo szybko stali się zwolennikami i popularyzatorami gry. Po jakimś czasie Arabowie przenieśli ją do Hiszpanii, skąd rozpowszechniła się w Europie. W Polsce szachy pojawiły się nieco później, na początku XII wieku, rozkwit zaś tej gry nastąpił w okresie renesansu. Artystycznym tego przejawem jest poemat "Szachy" Jana Kochanowskiego, który jest pierwszym w literaturze europejskiej poematem poświęconym grze w szachy. Opisuje on pierwszą w dziejach partię szachową rozegraną przez bogów olimpijskich: Apollina i Merkurego.
 
Szachy były zawsze ulubioną grą monarchów, dyplomatów, polityków i literatów. Grali w nie Wolter, Jan Jakub Rousseau, Napoleon Bonaparte, Lew Tołstoj czy autor "Ferdyrurke" Witold Gombrowicz. Tylko dwa króle i dwie figury można ustawić na szachownicy na przeszło 13 mil. sposobów. Tak jak przed wiekami, tak i dzisiaj w erze komputerów gra wabi swą tajemniczością dzięki magii ludzkiego umysłu. Tak więc szachy, to nic innego jak walka, walka mózgów. Można ją rozgrywać wszędzie, w każdych warunkach, nawet gdy pada deszcz. Wystarczy tylko rozłożyć szachownicę i pomyśleć. W czasie gry można sobie przypominać interesujące partie szachowe takich mistrzów, jak: Robert Fischer, Borys Spasski, czy Garri Kasparow oraz arcymistrzyń polskich : Agnieszki Brustman i Grażyny Szmacińskiej. Obie, pięknie grające panie, niejednokrotnie atakowały królewski tron szachowy.
 
Szachy traktowane jako gra towarzyska są znakomitą rozrywką, która przynosi graczom same korzyści. Gra usprawnia logiczne myślenie podczas podejmowania decyzji, uczy umiejętnego planowania czasu, rozwija wyobraźnię przestrzenną. Uczy cierpliwości, wytrwałości, pokory i skupienia. Można w nią grać od młodych lat do późnej starości. Jest takie powiedzenie: "Jeżeli chcesz poznać człowieka, jego charakter, jego walory, jego zalety, i wady, zagraj z nim w szachy". Zatem goniec na... , ale niestety nie każdy gra w szachy. Szkoda, że nie każdego partnera, partnerkę można poznać w ten "towarzyski" magiczny sposób.
 
Ciekawostki o szachach:
 * W latach 1903 - 1939 działało Łódzkie Towarzystwo Zwolenników Gry Szachowej
 * Stefan Zweig (1881 - 1942) autor "Noweli szachowej" był sympatykiem szachów
 * W 1983 roku Anatolij Karpow rozegrał walkę z komputerem.., komputerowi się powiodło
 * Szachy ze słynnego filmu I. Bergmana pt. "Siódma pieczęć" zostały sprzedane na aukcji za 143 tys. dolarów.

Tekst, zdjęcie: Zofia Górska.  Zdjęcie:  Ta szachownica z figurami szachowymi stoi w centrum handlowym "Sukcesja" w Łodzi.

Dołącz do dyskusji - napisz komentarz

Prosimy o zachowanie kultury wypowiedzi.
Obraźliwe komentarze są blokowane wraz z ich autorami.

  • łodzianka 09/02/2020, 10:47

    Bardzo często będąc w "Sukcesji" widzę młodych ludzi grających w szachy. Taki widok cieszy i niesie nadzieję, że ... wciąż "gra warta świeczki":)