Mój list do świata

One jeszcze nie mają

Pojęcia o końcu

Dla nich końcem

Jest złamany tips w paznokciu

A największą dumą

Opalony w solarium
Odsłonięty brzuch
W dżinsach zatrzymujących się
Tuż nad łonowym wzgórkiem
Coraz bardziej łatwym
Do zdobycia
Szastają młodością
Jak niewyczerpanym zapasem
Pewne jej wiecznego trwania
Wpijam w nie wzrok
Jak komar swoją czułkę
w skórę upolowanego krwiodawcy
Sycę się ich pustotą
Ja - sześćdziesięcioletnia nastolatka
Ze złośliwą nadzieją
Że zestarzeją się
Szybciej niż ja...

Ewa Radomska - absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego, emerytowany pracownik samorządowy, publicystka, aforystka. Motto życiowe - jeżeli nie śmiech - to co ? 

Wiersz „Mój list do świata” został wyróżniony publikacją w tomiku pokonkursowym I Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego - Sieradz 2008