Weranda literacka

Strzelać w oczy człowieka

wiersz Anny Świrszczyńskej "SWIR" sanitariuszki w czasie Powstania Warszawskiego z tomiku "Budowałam barykadę".
Pamiętajmy o tych dzieciach, którym przyszło szkoły zamienić na barykady, ten wiersz jej pamięci Wieśka Rosińskiego
Strzelać w oczy człowieka
 
                          Miał piętnaście lat,
                          był najlepszym uczniem z polskiego.
                          Biegł z pistoletem
                          na wroga.
 
                          Zobaczył oczy człowieka,
                          powinien był strzelić w te oczy.
                          Zawahał się.
                          Leży na bruku.
 
                          Nie nauczyli go
                          na lekcjach polskiego
                          strzelać w oczy człowieka.
 
   
 
Zdjęcie: Pomnik Małego Powstańca,


Dołącz do dyskusji - napisz komentarz

Prosimy o zachowanie kultury wypowiedzi.
Obraźliwe komentarze są blokowane wraz z ich autorami.

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

Dodaj pierwszy komentarz i bądź motorem nowej dyskusji. Zachęcamy do tego.