Historia o tym, jak pięćdziesięciolatka straciła pracę
Rozmyślam ja o temacie finansowym od czasu do czasu, bo nie powiem, że na okrągło, ale zawsze po wyjściu ze sklepu i przy wypakowywaniu zdobyczy, kiedy paragony mi wylatują na stół. Nieco mi się wtedy lico wykrzywia. Bo ja zapisuję wydatki. Kiedyś odkryłam, że jeśli mam nie za dużo funduszy i nie chcę siorbać z oszczędności czekających na Wielką Czarną Godzinę, muszę się kontrolować. Prawda zaś jest taka, że nie umiem się kontrolować.
Emocje mnie zżerają, kiedy czuję luby przepływ mamony w moim kierunku. Zaraz lecę kupować sobie nagródki, zapominając, że w zeszłym i jeszcze w zeszłym miesiącu przegięłam z zakupami albo z reperacją zębów. Przegięłam i uszczupliłam „wielko-czarno-godzinną" rezerwę. Zamiast łatać finansowe dziury, wydaję „cash" na nagródki. Więc zaczęłam notować i teraz wszystko wiem. Jest lepiej. Prawda, nawet okrutna, jest lepsza od niewiedzy.
I po każdych zakupach, zwłaszcza kiedy są większe, gębusia mi się wykrzywia. Ostatnio nieco częściej, przy zapisywaniu lepiej widać inflację i podwyżki. Ale i lepiej widać, gdzie się poszalało za bardzo i ile przekierować w którą stronę.
Spotkałam ostatnio Rudą. Ruda ma wreszcie pracę. Porywam Rudą na likierek. Mówię jej ‒ „Ruda, opowiedz, jak to było, kiedy nie miałaś pracy". Ruda jest dobrą kobietą, bardzo chciała mi wszystko opowiedzieć, więc odpowiedziała: „okropnie było". Straciła pracę w wyniku redukcji. W trakcie reorganizacji wywalili wszystkich powyżej 25 czy 30 roku życia. Nie pamiętam dokładnie od ilu lat, pewnie przez ten likier, ale to nie ważne. Krótko mówiąc, poleciała z roboty, a potem nigdzie nie chcieli jej przyjąć do pracy, wybrzydzali, że za stara. Pewnie myśleli, że głupia i już niczego się nie nauczy albo będzie patrzeć z góry na swojego szefa, albo się wymądrzać, bo faktycznie będzie od niego mądrzejsza i jeszcze go wygryzie z roboty, a potem zajmie jego stanowisko. A Ruda umie nawet zrobić zwykłą stronę internetową bez animacji i powiesić ją w necie. Sama się nauczyła, nie jest informatykiem. Jest bystra i zdolna, lubi uczyć się nowych rzeczy i co z tego, że ma 55 lat. Znalazła tę swoją obecną pracę przez znajomości i ja to rozumiem, bo wiadomo, że ludzie często szukają pracowników wśród znajomych czy dalszej rodziny. Chcą mieć pewność, że im jakaś bomba z opóźnionym zapłonem nie wleci. Chcą pomóc swoim. Chociaż, kiedy sama szukałam pomocy do opieki nad moją chorą mamą, właśnie pani z polecenia nie była solidna, a ta z netu, z ogłoszenia, obca ‒ okazała się cudowna. Ruda teraz ma pracę, zarabia dużo mniej, niż kiedyś, ale cieszy się, że pracuje. Ruda to społecznica, działa w lokalnym samorządzie, pracuś, wszędzie zostawia dobro, karmi zimą dzikie ptaki, opiekuje się teściową i jest niepowtarzalnie ciepła, i co z tego.
Wspomina, jak to była na bezrobociu i nie mogła iść na kursy doszkalające, czy uczące innych zawodów, bo miała za mało punktów. Tam była punktacja za „bezrobotny staż" i ta punktacja uprawniała do różnych darmowych dobrodziejstw. Ruda za krótko była bezrobotna, nie skorzystała. A bardzo chciała. Potem znajomy dziennikarz opowiadał jej, że tego roku wykorzystano na doszkolenie bezrobotnych tylko niewielki procent przeznaczonych na to funduszy. Ruda nie ma ochoty sprawdzać tego w dokumentach i w statystyce ani przykuwać się do barierek, robić głodówek, pikietować pod sejmem, pisać petycji, nie skacze na demonstracjach i nie krzyczy: „kto z policji, ten nie skacze, hop-hop-hop". Ruda pracuje i cieszy się, że ma pracę. A ja warczę.
WRRRRRRRRRRRRR.
Autorka: Ewa Mach
Ewa Mach o sobie:
Jestem plastyczką-malarką. Koleje losu tak pokierowały moim życiem, że imałam się wielu różnych zajęć. Zajmowałam się więc animacją filmów rysunkowych, księgowością, administrowaniem sklepem internetowym, pisaniem porad w zakresie urządzania mieszkań i tekstów o sztuce użytkowej itp. Krótko pomagałam mojemu szefowi produkować film, pisałam wiersze, malowałam obrazy, uczyłam rysunku i wiele jeszcze różnych wspaniałych rzeczy robiłam w swoim życiu. Największą przyjemność sprawiało mi zawsze poznawanie nowych ludzi i uczenie się nowych rzeczy. Najważniejsi dla mnie zawsze byli ludzie i chętnie ich poznawałam, słuchałam, podziwiałam , zaprzyjaźniałam się.
Dlatego z przyjemnością podjęłam się pisania o naszych "ludzi powyżej pięćdziesiątki" sprawach. Są mi bliskie, to życie moje i moich przyjaciół.
Tekst dostępny także na: www.finanse-na50plus.pl
-
Zbiórka Łatwoganga
Według badania Instytutu Monitorowania Mediów (IMM) zaangażowanie w mediach społecznościowych wokół akcji na rzecz Fundacji Cancer Fighters osiągnęło poziom dotąd niespotykany w historii…
-
Sukcesja. Decyzje, których nie da się odłożyć
W praktyce doradczej moment otwarcia testamentu bardzo rzadko oznacza uspokojenie sytuacji. Częściej staje się początkiem sporów, które wcześniej istniały w tle, ale dopiero decyzja prawna…
-
Niewidzialna praca warta tysiące złotych.
W polskich domach każdego dnia wykonywana jest praca, która ma realną wartość ekonomiczną, ale nie jest wynagradzana ani uwzględniana w systemie emerytalnym. Gotowanie, sprzątanie, opieka nad…
-
Skrajne podejścia Polaków do zarządzania pieniędzmi
Albo gramy bezpiecznie, albo va banque. Gdy chodzi o pieniądze, Polacy rzadko wybierają coś pomiędzy. Badanie Raisin pokazuje, że ponad 40% ankietowanych korzysta z lokat bankowych, a…
-
Oszczędności i obawy. Wyniki badania
Kobiety surowiej oceniają swoją sytuację finansową. Co czwarta nie ma żadnych oszczędności. Kobiety rzadziej niż mężczyźni mają oszczędności, częściej muszą ograniczać wydatki i…
-
Elżbieta Latosik-Gromek – wywiad
Twórczyni nietypowej i zarazem wspaniałej kolekcji etykiet piwnych. Kolekcjonerki, którą zna środowisko kolekcjonerów etykiet piwnych w całej Europie. Wiemy, że kobiety 50plus potrafią…
-
Szycie wraca do łask
Zespół przewlekłego zmęczenia to choroba, której jednym z głównych objawów jest długotrwałe wyczerpanie, problemy z regeneracją i przeciążenie organizmu nawet przy niewielkim…
-
Zaczarowany ogród? Czemu nie!
Twój skrawek zieleni ma szansę zamienić się w piękne miejsce, w którym odpoczniesz, dasz się ponieść wyobraźni czy po prostu schowasz na chwilę przed światem
-
Hania Rani i sir John Akomfrah - otwarcie 25. Fotofestiwalu w Łodzi.
Już 18.06 Hania Rani i sir John Akomfrah spotkają się w łódzkiej Fuzji, na jednej scenie podczas specjalnego otwarcia 25. edycji Fotofestiwalu. Wydarzenie ma być prezentem urodzinowym dla…
-
35. Festiwal Mozartowski w Warszawie.
Opera „Così fan tutte" otworzy Festiwal Mozartowski w Warszawie. Zdaniem dyrygenta Adama Banaszaka „Così fan tutte" jest jedną z najbardziej gorzkich oper Wolfganga Amadeusza…
-
25. edycji Fotofestiwalu w Łodzi - 18-28 czerwca.
SZTUKA. WSPÓŁPRACA. SPOŁECZNOŚĆ – ĆWIERĆ WIEKU Z FOTOGRAFIĄFOTOFESTIWAL OGŁOSIŁ PROGRAM 25. EDYCJI
-
Bezpieczna relacja
Przyjaźń od lat znajduje się na szczycie wartości, które Polacy cenią najbardziej. To właśnie przyjaciele są często pierwszymi osobami, do których zwracamy się po wsparcie, radę czy…
-
Kampania #PlantHealth4Life
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), Komisja Europejska oraz 33 kraje partnerskie ponownie jednoczą siły, aby przypomnieć nam, że nasze codzienne wybory mają istotne…
-
Czy Polacy wiedzą, co naprawdę jedzą?
Safe2Eat w 2026 r. – wskazówki oparte na nauce dla wszystkich Europejczyków!
Dołącz do dyskusji - napisz komentarz
Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.
Dodaj pierwszy komentarz i bądź motorem nowej dyskusji. Zachęcamy do tego.