Co dalej ?

Mam ponad 60 lat

Obrosłam drugą skórą

A może trzecią i czwartą

Jako klacz nie nadawałabym się już

Ani do pracy, ani pod jeźdca, ani na rzeź

Ewentualnie na przechowywanie mnie

W jakiejś stajni

Przez litościwego ekologa

Jako kobieta coś jeszcze mogę

Ale to już odwrotność tamtego

Mogę być dobra dla mężczyzny

Ale nie będę zachwycać ciałem

I seks stanie się odległością

Podobną do patrzenia na siebie

Z dwóch przeciwległych brzegów rzeki

Mogę być zadbana

Ale nie będę porywać

Pięknem rozkwitającej młodości

Mogę być mądra, ale będą mnie słuchać jak

Bezosobowego prelegenta

Mogę potajemnie kochać

Ale muszę znów jak

Pensjonarka głęboko ukrywać

Swój pamiętnik uczuć

Aby najbliżsi nie zaczęli

Pokpiwać ze mnie

Za dużo jest do tyłu

Za mało do przodu

Pozostaje tylko

Wyciąganie szyi po cukier

I w podzięce machanie ogonem...

Ewa Radomska

autorka tak pisze o wierszu: " Muszę się pochwalić, że dostałam wyróżnienie za wiersz na XVI  Konkursie Jednego Wiersza w Chojnicach gdzie  7 sierpnia odbyła sie Noc Poetów, były występy m.in. Piwnicy pod Baranami i Piotra Machalicy, i mój wiersz  zdobył największy aplauz i oklaski, mimo, że było to tylko wyróżnienie. Jest to ironia z życia 60-latki".

zdjęcie autorstwa Dogwalik (z forum kobieta50plus.pl)