Styl 50 plus

Moja Kochana Wnuczko!

Kazimiera Łabęcka z domu Petryszak urodziła się 12 maja 1920 roku w Uścimowie. Ukończyła Uniwersytet Ludowy w Szycach koło Krakowa. Aktualnie mieszka wraz z mężem w Lublinie. Kazimiera Łabęcka jest laureatką – honorowe wyróżnienie, IV edycji Konkursu Dziennikarskiego im. Mirosława Dereckiego organizowanego przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich Oddział w Lublinie.

Ponadto wiersz jej autorstwa pt. „Starość” zyskał duże uznanie w oczach jurorów konkursu organizowanego przez Krasnostawski Dom Kultury. Jurorów urzekła „Poetycka prostota formy, trafność metafory, operowanie przejrzystym a jakże przenikliwym obrazem, wywołującym wzruszenie”. W I Regionalnym Konkursie Literackim zorganizowanym w Kąkolewnicy Wschodniej, zadedykowanym Irenie Golec, Kazimiera Łabęcka otrzymała wyróżnienie za wiersz „Zaczarowana Kraina”. Kazimiera Łabęcka wychowała pięcioro dzieci i kilkoro wnucząt i jak mówi : skoro Bóg dał mi jeszcze zdrowe oczy, zdrowe ręce i trzeźwy umysł wiec pewnie mam jeszcze jakieś zadanie do spełnienia … i tak sobie wymyśliłam, że zacznę pisać”. Pierwszy utwór to była „Zaczarowana kraina” wydana w roku 2006 na pamiątkę dla dzieci i wnuków, potem przyszły bajki, wiersze, opowiadania, wspomnienia z wojny. Ostatni wiersz Kazimiera Łabęcka dedykowała wnuczce przebywającej poza Polską

Moja Kochana Wnuczko !

Powrócisz tu

Gdy chaber będzie przekwitał,

a zboże będzie bielało,

kosiarze, kosy będą szykować,

bo lato jest w pełni i żniwa się zbliżają.

Powrócisz tu …

Gdy małe drzewa sadzone twoją ręką,

urosną w potężne drzewa,

obsypane miodowym kwiatem i

z rojem pszczół,

które od rana do wieczora,

zbierają nektar,

niosąc go do ula.

Powrócisz tu …

Nie poznasz swej małej,

zaczarowanej krainy,

gdzie z maleńkich drzewek i zarośli,

urośnie potężny las,

przetykany czerwoną jarzębiną

i wyglądający, jak dziewczę z kresów.

Powrócisz tu ….

Chatę zobaczysz z czerwoną dachówką

i okna radośnie patrzące

na białych ścianach.

Dym z komina będzie się unosił,

wysoko, wysoko, aż pod same niebo

i dopiero na obłoku białym usiądzie.

Nie martw się Skarbie,

dnie, miesiące, lata szybko przelecą.

A Ty, każdy dzień

z uśmiechem i radością witaj.

Bo Ty masz gdzie wrócić,

Ty masz zaczarowany swój zakątek,

który na Ciebie czeka,

który co roku stara się być piękniejszy

bo gdy,

Wrócisz tu …..

Cała przyroda otoczy Cię

miłością i spokojem.

A Ty usiądziesz pod brzozą, dębem

czy innym drzewem

i odpoczywając, będziesz słuchała,

jak różne dzikie owady

będą przelatywały koło Ciebie z brzękiem.

Jak malutki ptaszek,

który mieszka tam od wieków,

będzie swoim świergotaniem

coś Ci tłumaczył i opowiadał,

skacząc z gałązki na gałązkę.

Powrócisz tu …

Wszyscy należący do rodziny

z tej zaczarowanej krainy,

powitają Ciebie

pąkami kwiatów,

uściskami

i całusami.

Dwie głowy stara i młodsza,

są dzień i noc przy Tobie,

duchem i sercem

Powrócisz tu ….

Autor : Babcia

Dołącz do dyskusji - napisz komentarz

Prosimy o zachowanie kultury wypowiedzi.
Obraźliwe komentarze są blokowane wraz z ich autorami.

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

Dodaj pierwszy komentarz i bądź motorem nowej dyskusji. Zachęcamy do tego.