Do przyjaciółki

rozbiegłyśmy się w różnych kierunkach
myślisz...teraz mi dobrze...
a to prawda nie do końca

czarne myśli
jak wrony
nie odleciały
krążą
czasem przysiądą
i kraczą swym żałobnym głosem

odganiam je
ale wracają

słowa wydobywane z ust
zaprzeczają myślom
jakby obce
jakby moje drugie ja

czy ja jestem normalna?
dlaczego w mojej głowie
wciąż taki chaos?

Przyjdź!
przytul moją samotność
pogłaszcz mój lęk
co wygląda z każdego kąta pokoju

powtarzaj mi kolejny raz
że mi się uda...
że moja muzyka...że ja...
........no wiesz...
***************
przyjdź!

Zawieszona na linie