Lirycznie

Pędzlem delikatnie nabieram kolory

i z tkliwością nanoszę je na płótno.

Podszeptem duszy układałam kompozycje.

Mieszanina kolorów

doprawiona szczyptą moich emocji tworzy z wolna Twoje

istnienie.

Aksamit Twojego głosu z karminem zmysłowych ust,

lazurem oczu.

Purpurowy kolor Twych uczuć łączę ze słoneczną barwą

Twych włosów.

Wciąż jednak mam niedosyt , efekt nadal jest

niezadowalający.

Tłem jest biały kolor Twej duszy a ja wydobywam z plątaniny

skojarzeń właściwy zestaw barw i odcieni, które pozwolą na

wierne odtworzenie Twojej postaci.

Tylko jedno jest nie osiągalne - w palecie barw, brakuje

koloru dotyku i zapachu.

 ****

Pamiętasz -

tulipany , skrycie rwane z miejskiej rabaty,

moje ukradkiem rzucane spojrzenia

pierwszy dotyk mojej dłoni

moją radość ten skradziony pocałunek

pierwsze - kocham?

Pamiętam -

pęk tulipanów zroszonych poranną rosą 

twoje ukradkiem rzucane spojrzenia

pierwszy dotyk twojej dłoni

twoją radość

ten skradziony pocałunek

pierwsze - kocham.

 ****

Zamknięte , uwięzłe serce

W więzieniu dokumentów, podpisów.

Stłumione jego echo woła

Stłumione wciąż szuka,

Szuka swego przeznaczenia.

Potyka się , przewraca i znowu podnosi.

Mija ciemne korytarze

Pokoje bez okien, bez drzwi.

Tam mrok ze światłem gra w pokera

Kto większą pulę zbierze.

Głuche i ślepe na wołanie , na znaki.

Targane wichrem żywiołów i pasji.

Budzi się do świadomości,

Wyrywa by krok dać tętniący życiu,

Usidlić czas.

Lecz oto stoi na zakręcie swej drogi

Uwięzłe, spętane, wyrwane z iluzji.

W światłości uczucia, które powoli

Spowija je szkarłatem nowej miłości

Wiersze Elżbiety Dumania (52)