Inne

Drwal i poeta - Janusz Śmigielski

Proza życia sprawia, że marzenia odchodzą na boczny tor, zapominamy o nich.

 

Drwal i poeta – Janusz Śmigielski. Otrzymane talenty jedni pomnażają a inni zakopują w ogródku, dociskając kamieniem żeby ich przypadkiem ktoś nie ukradł.

 

 

Pomysły na siebie mamy różne – rozwijamy się, uwsteczniamy, cieszymy życiem, dążymy do celu lub w przeciwnym kierunku… co człowiek to inna „bajka”. Inne wybory, wartości i drogi.

Proza życia sprawia, że marzenia odchodzą na boczny tor, zapominamy o nich… Pasje, zakurzone czekają na lepsze czasy i swoją szansę pokazania się światu… walczymy o przetrwanie… biegniemy w wyścigu szczurów… zarabiamy na chleb…


Gdzie w tym miejsce na samorealizację, rozwijanie talentów?


Trudno je czasem wykroić ale można – Janusz Śmigielski z małej wsi Chołowice na Podkarpaciu udowadnia, że chcieć to móc, że trudności da się pokonać konsekwencją i uporem.


Jest rolnikiem i drwalem – jednocześnie będąc poetą, który przemierza Bieszczady zamykając w fotografiach ich magię. Zakochany w górach, oddany pasji tworzenia z determinacją walczy o zachowanie śladów przeszłości (m.in. cerkwi w Chyrzynce).


Niedawno ukazał się Jego tomik poezji, w którym oprócz refleksyjnych wierszy, podziwiać możemy zdjęcia bezkresnych przestrzeni i pełnych uroku miejsc – „to wszystko co mam…” chołowicko-bieszczadzkie chwile zatrzymane. „Poezja - mówi - jest dla mnie sposobem na wyzwolenie z zasad, ograniczeń. Każdy kto szybuje ponad górami jest wolny”.

Warto przyjrzeć się bliżej postaci Janusza – spojrzeć na świat przez pryzmat Jego twórczości… Przekonać się jaką ma filozofię życia.


Zapraszam do specjalnie przegotowanej dla Państwa prezentacji - połączenia zdjęć, fragmentów wierszy i wypowiedzi Janusza Śmigielskiego, które mam nadzieję choć w minimalnym stopniu oddadzą obraz Jego osoby.

 


Bieszczady........ to enklawa. To góry, wolność, zapomniane cmentarze, podupadające cerkwie, to ludzie tacy sami jak Ja i Ty”.

 


Jestem.....pełen sprzeczności - góra, dół, ciągle na huśtawce”.

 

 

Człowiek może być............ szczęśliwy jeśli znajdzie w sobie pasje i je pielęgnuje nie zapominając o drugim człowieku”.

 


Patrzę w przyszłość i widzę............. jeżeli nie zmieni się nasza mentalność i nie zwolnimy choćby po to, by zobaczyć drugiego człowieka to czarno ją widzę”.

 


Wolność to ............ przestrzeń..... nieograniczona niczym....”.

 

 

Największą radość sprawia mi…………… gdy ktoś z Czytelników odnajdzie siebie w słowach mojego wiersza”.

 

Janusz Śmigielski

*W artykule wykorzystano zdjęcia autorstwa Janusza Śmigielskiego oraz fragmenty Jego wierszy, pochodzące z tomiku - „to wszystko co mam…” chołowicko-bieszczadzkie chwile zatrzymane, Chołowice 2011.

Autorka artykułu – Joanna Wilgucka - z wykształcenia historyk/archiwista, z zawodu administrator serwisów internetowych. Żywy przykład na to, że "co Cię nie zabije, to Cię wzmocni". Z natury "chomik" i miłośniczka dobrej lektury.

Dołącz do dyskusji - napisz komentarz

Prosimy o zachowanie kultury wypowiedzi.
Obraźliwe komentarze są blokowane wraz z ich autorami.

  • Irek 24/02/2015, 22:04

    Mam 58 l żyję poezją z rzadka. Kiedyś było to niemożliwe.
    Dzięki za prostotę fajnych skojarzeń bo są bliskie jak codzienność, również taka która trwoni nasze aspiracje.

  • Ela Szymańska 07/02/2012, 13:02

    Janusz Śmigielski...niezwykły człowiek..proza i marzenia...wzloty i upadki...światło i cień...euforia i melancholia...poezja jego hybryda zauroczenia, niepokoju, podniecenia, smutku, ekstazy, radości, zamyslenia...wszystko tu znajduję...

  • elaszym77 07/02/2012, 12:57

    ja znajduję w tym wszystkim siebie...obok prozy życia marzenia, zamyślenia, wzloty ponad to co nas ogranicza...

  • kobra133 28/01/2012, 20:51

    Super

  • Anika 24/08/2011, 19:52

    Piękne zdjęcia:)