Potrzebna siła przebicia

Podręcznik Władzy. Jak nauczyć się siły przebicia wydany przez Fundację na Rzecz Kobiet JA KOBIETA odkrywa przed kobietami pułapki jakie zastawiają na nie inni ludzie i … samo życie w dojściu do władzy. Podręcznik pozwala zidentyfikować przeszkody i omawia jak można je wyeliminować. Autorzy podręcznika wychodzą bowiem z założenia, że od zaistnienia w polityce, tak jak do każdej innej funkcji, trzeba się odpowiednio przygotować. Kobiety nie mają skąd czerpać wiedzy na ten temat, nawet gdy czują potrzebę sięgnięcia po władzę. Stąd zapotrzebowanie na podręczniki pisane specjalnie dla kobiet. (od Redakcji)

Istnieje wiele metod używanych świadomie lub nieświadomie przez mężczyzn, w celu zapewnienia przewagi kultury męskiej nad kobiecą.

Norweska Profesor Berit As podzieliła je i umieściła w pięciu różnych grupach:

1. czynienie kobiet niewidzialnymi
2. ośmieszanie kobiet i pomniejszanie ich wartości
3. pozbawianie kobiet dostępu do informacji
4. podwójne karanie kobiet
5. obciążanie kobiet winą i wstydem

Naucz się dostrzegać i identyfikować stosowanie tychże metod przez mężczyzn. Oznacz każdą z metod określonym numerem i pokazuj na palcach, która z metod jest w tej chwili stosowana na spotkaniu. Szybko nauczysz się precyzować, która technika używana jest w danym momencie.

Poniżej prezentujemy opisy technik tych pięciu metod dominacji, wraz ze wskazówkami jak je identyfikować.

1. Czynienie kobiet niewidzialnymi

Ta bezsłowna metoda przewagi jest używana wówczas, gdy ludzie (czytaj mężczyźni) nie słuchają tego co masz do powiedzenia. Zaczynają przeglądać papiery, rozmawiać między sobą lub wymykają się z sali.

My kobiety, często mamy inne stanowisko w kwestiach zgłaszanych przez mężczyzn, dlatego że kobiety pewne zjawiska postrzegają inaczej. Także inna jest „kobieca” metoda przedstawiania swojego stanowiska. A jeżeli nie jest to męski punkt widzenia, mężczyzna woli nie słyszeć i nie angażować się.

Niewidzialność jest niszcząca. Ignorowanie prowadzi do zniechęcenia osoby „niewidzialnej” do jakiejkolwiek aktywności. Musimy być świadome tej gry „w niewidzialność” i spokojnie niweczyć męskie plany.

Działaj następująco:
- jasno dawaj do zrozumienia, że dostrzegasz stosowanie metody i stanowczo odmawiaj
akceptowania jej;
- żądaj skupienia i uwagi , aby wszyscy słuchali Ciebie!
- jeśli nie zauważą Twego niezadowolenia, następnym razem zastosuj tę sama technikę wobec mężczyzny. Wystarczy przecież umówić się z innymi kobietami;
- ćwicz wymowę. Wyraźny i czysty głos nie łatwo jest ignorować.

2. Ośmieszanie

Dobrze znamy tę wyrafinowaną technikę ośmieszania kobiet, gdzie mężczyźni zabawiają się naszym kosztem. Zasadniczym celem tych działań jest pomniejszenie wartości kobiet i ich pracy. Ta szczególna metoda dominacji zawiera szereg nic nie znaczących stwierdzeń o zabawnych małych blondynkach i histerycznych żonach. Takich przykładów można dawać tysiące.

Działaj następująco:
- jasno dawaj do zrozumienia, że nie akceptujesz takiego traktowania;
- nigdy me śmiej się z takiego typu żartów. A zwłaszcza wtedy, gdy śmieszność dotyka inną kobietę. Bądźmy zawsze solidarne;
- patrz z ironią lub ze zdumieniem w oczy opowiadającego niestosowny dowcip. Zacznij ziewać i zrób wszystko, aby zapadła kłopotliwa cisza. Zwróć się do innej kobiety i zapytaj z naciskiem „co on właściwie usiłuje powiedzieć?”

3. Pozbawianie dostępu do informacji

Jednym z najbardziej skutecznych sposobów utrzymywania ludzi w niewiedzy jest pozbawianie ich dostępu do informacji. Ta technika jest bardzo często stosowana wobec kobiet.

Mężczyźni często zawierają między sobą porozumienia w miejscach nieformalnych, gdzieś w klubach, na korytarzach lub w innych miejscach „męskiego świata”. Na spotkaniu właściwym, już w obecności kobiet, decyzje zapadają szybko.

Kobiety nie mają szansy na dyskusję o tym, o czym mężczyźni już dawno zdecydowali w swoich małych grupach. Tu zaczyna się typowy konflikt. Mężczyźni nie mogą zrozumieć dlaczego kobiety muszą zawsze (?) sprawiać kłopoty, a tym samym przedłużać spotkania. Wydaje im się iż to właśnie kobiety dłużej podejmują decyzję.

Działaj następująco:
- żądaj wyczerpujących informacji przed podjęciem decyzji;
- żądaj aby ważne kwestie, które wymagają dokładnego rozeznania, zostały przełożone na następne spotkanie;
- musisz posiadać źródło niezbędnych informacji, innymi słowy - własną, kobiecą sieć kontaktów.

4. Podwójne karanie!

Niezależnie od tego jak bardzo byś się starała, niekiedy i tak wszystko idzie źle. To metoda dominacji dobrze znana jako podwójne karanie.
Kobiety cierpią z powodu nieustających wyrzutów sumienia. Prawie zawsze powinny znajdować się gdzie indziej niż aktualnie są. W pracy, z dziećmi lub ze swoimi mężami Powstający stres jest nie do zniesienia. Najgorsze jest uczucie, że nie wszystkich możesz zadowolić, że nie spełniasz oczekiwań innych ludzi.

Kobiety zaangażowane już w życie zawodowe lub polityczne, często oskarżane są przez otoczenie o to, że są niewystarczająco dobrymi matkami. A kiedy postawią na pierwszym miejscu swoją rodzinę i dom, to wówczas krytykowane są za brak zaangażowania „w słuszną sprawę”. A przecież, tak jak wielu mężczyzn, wybierają one oba światy - i prywatny i publiczny. Nie mogą zatem doświadczać niezadowolenia ze wszystkich stron. Nie zasłużyły na nie tylko z powodu podjętego wyboru życiowego.

Kobiety, na równi z mężczyznami, niczego bardziej nie pragną niż możliwości połączenia życia rodzinnego z pracą. I powinny wiedzieć, iż mają do tego prawo. Nie muszą wybierać, ale mogą połączyć te dwa światy. Mogą powiedzieć „nie” zarówno w domu jaki i w pracy, bez kary!

Mężczyźni, w odróżnieniu od kobiet, rzadko doświadczają tego rodzaju podwójnego karania. Zazwyczaj mogą powiedzieć „tak” i „nie” w domu i w pracy! Jest to niesprawiedliwe i nie do zaakceptowania. Kobiety mają te same prawa co mężczyźni do pracy, życia rodzinnego i politycznego zaangażowania. Pamiętaj o tym !

Działaj następująco:
- w małżeństwie, zarówno Ty jak i Twój mąż, musicie być świadomi swoich marzeń i planów;
- zawrzyj umowę z mężem lub partnerem na podział obowiązków w domu, to ułatwi Wam życie;
- pamiętaj, że szef czy szefowa to ważna postać w Twoim życiu;
- wymagaj od przełożonego, aby on lub ona akceptowali twoje „nie” lub „tak” — bez karania np. poprzez pozbawienie awansu (pamiętaj o prawie, które obowiązuje).

5. Obciążanie winą lub wstydem

To szczególna metoda dominacji. Najgłębiej ingeruje w kobiecą psychikę i najtrudniej jest z nią walczyć. Kobiety, które są ofiarami upokarzającego traktowania lub molestowania różnego rodzaju, rozwijają w sobie poczucie winy o to, co się wydarzyło.

Istnieje stereotyp, że jedynie kobieta powinna winić się za swoje zachowanie. Bo przecież o to się prosiła! Ten rodzaj sądów często prowadzi do uznania przez kobiety, że krytycy mają rację. Skłaniają się wówczas ku samooskarżeniom: „to jest prawdopodobnie moja wina, powinnam winić wyłącznie samą siebie, mam czego chciałam”.

W takim przypadku bardzo ważne jest przeanalizowanie sytuacji i wyrobienie własnej opinii o tym, co naprawdę się zdarzyło. Najważniejsze to zrozumieć, że nie ma powodu do poczucia winy.

Szukaj wsparcia i pamiętaj, że nie jesteś sama ze swoim problemem.

Działaj następująco:
- skontaktuj się z osobą, z którą możesz wspólnie przeanalizować zaistniałą sytuację;
- odrzuć poczucie winy i spójrz obiektywnie na problem;
- wspieraj każdą inną kobietę, która została skrzywdzona i uwierzyła w swą winę.
Postaraj się przedstawić jej fakty oraz omówić z nią problem.

Tekst pochodzi z broszury „Podręcznik Władzy” wydanej przez Fundację na Rzecz Kobiet JA KOBIETA w 2004 roku

Najedź na okładkę, a dowiesz sie wiecej