Złamane serce

Często jest tak, że gdy jeden z partnerów umiera, jego druga połowa również odchodzi z tego świata. Czy możliwa jest śmierć z powodu złamanego serca?

Utrata współmałżonka w istocie znacznie zwiększa wskaźniki zachorowań i umieralności. W porównaniu z ogólną populacją, wdowy i wdowcy dwa razy częściej chorują niż nie owdowiałe osoby w tym samym wieku – samotne lub mające żyjącego współmałżonka (badanie Stroebe i in.,1982). Badania wykazują również, że intensywny żal może rzeczywiście wpływać na system odpornościowy.

Przeprowadzono badania nad funkcjonowaniem układu odpornościowego u 15 zdrowych mężczyzn (w wieku od 33 do 76 lat), u których żon rozpoznano nieuleczalnego raka. Funkcjonowanie limfocytów oceniano wtedy, kiedy żony jeszcze żyły, a potem po upływie dwóch lub czternastu miesięcy od śmierci żony. Każdy z mężczyzn po śmierci żony wykazywał zahamowanie funkcji limfocytów, szczególnie w dwa miesiące po jej śmierci. Wyniki te są zgodne z hipotezą, że zmiany w systemie odpornościowym, po utracie bliskiej osoby, wiążą się ze zwiększoną umieralnością wdowców w tym okresie (badanie Schleifer i in., 1983).

Chociaż podatność na choroby wzrasta w okresie żałoby, liczba wdów i wdowców, którzy zmarli, bo im pękło serce, jest w rzeczywistości dosyć mała. Większość, po okresie żałoby, powraca do normalnego życia.

Źródło: „Psychologia i życie” Philip G. Zimbardo