Pracownik tymczasowy

Dyrektywa przewiduje zrównanie praw pracowników tymczasowych z zatrudnionymi na stałe na tym samym stanowisku już od pierwszego dnia zatrudnienia, chyba że inaczej postanowią partnerzy społeczni w danym kraju członkowskim.

Dyrektywa, którą kraje muszą wdrożyć w ciągu trzech lat, stanowi, że pracownicy mają być traktowani jednakowo. Dotyczy to nie tylko płacy, lecz także czasu pracy, przerw, urlopów, dostępu do szkoleń czy swobód związkowych.

Agencje pracy tymczasowej, jeszcze niedawno nieznane w wielu krajach, są coraz silniejsze na europejskim rynku pracy. Obecnie z nich usług korzysta ok. 20 tys. firm w UE. Agencje pracy tymczasowej zatrudniają 3 miliony pracowników w całej UE, wykonując usługi o łącznej wartości około 75 miliardów euro.

W pracach legislacyjnych Parlament Europejski od początku opowiadał się za pełną ochroną pracowników już od pierwszego dnia pracy. A nie dopiero po sześciu tygodniach, jak chciała w pierwotnej propozycji z 2002 roku Komisja Europejska.

Dyrektywa jest dla Polski obojętna, gdyż polskie prawo nie przewiduje żadnej dyskryminacji pracowników tymczasowych. Ale na Zachodzie jest inaczej: w sumie tylko dziesięć krajów UE przewiduje obecnie równą płacę dla pracowników stałych i tymczasowych. Istnieją znaczne rozbieżności między poszczególnymi krajami i występują duże różnice w zakresie wynagrodzeń i warunków pracy, które są gorsze dla pracowników tymczasowych, a intensywność i tempo pracy są często wyższe niż obowiązujące pozostałych pracowników.

źródło: PAP

Dyrektywa jest obojętna dla Polski - ciekawe stwierdzenie.  Czy wśród Polek i Polaków praca tymczasowa jest popularna? Czy lubimy ten rodzaj pracy? Czy dojrzałe kobiety chciałyby tak pracować?