Od jesieni do jesieni

Puść mnie -prosi-puść koniecznie podziękuję Ci serdecznie, bo ja niosę wiadomości. Jesień właśnie sprasza gości bo urządza pożegnanie więc wystawne da śniadanie. A zaprasza gości wiele, będzie uczta jak wesele bo wyjeżdża na rok cały a rok cztery ma kwartały. I zostawi darów wiele, już się cieszą przyjaciele. Jabłka, gruszki i jeżyny, w koszach pysznią się jarzyny i dla zwierząt i dla ptaków pełno jagód jest na krzak.

Wszędzie pełno smakołyków. Jest kosz duży borowików, żeby zimą duzi, mali dobrze jesień wspominali i czekali już od wiosny na jesienny czas radosny.

Zima zrobi swe porządki. Śniegiem posypała grządki. Trzepie chmury aż puch leci, będą miały sannę dzieci. Poleruje tafle wody i pokrywa lśniącym lodem. Gdy już wszędzie biało, czysto to do sań wprzęga wietrzysko i przez pola, drogi, lasy w góry Zima mknie na wczasy. Zima w górach wciąż baluje a tu wiosna się szykuje! Po podróżny sięga kufer i wrzuciwszy parę futer wkłada suknię z aksamitu, kilka bluzek, tą różową, tą z błękitu, pantofelki te na szpilkach, spojrzy w wodę, jeszcze chwilka w warkocz wpina pęk przylaszczek i z radości w dłonie klaszcze.

Jest wesoła i radosna bo to przecież Pani Wiosna. Ale pora do roboty! Pomalować drzewa, płoty...na wiosenne czas porządki poodświeżać trzeba grządki. Sieje, sadzi i pikuje-no bo pracy nie brakuje. Pot ociera dłonią z czoła
a tu Lato od drzwi woła: "Idź odpocznij siostro miła, widzę ileś tu zrobiła. Teraz ja ,moja kochana, w tym krzątaniu Cię zastąpię. Ludziom słońca nie poskąpię. Kosi trawę, zwozi zboże i uwija się jak może, karmi zwierząt całe stada i jagody zbiera rada. Liczne ptactwo odchowuje no bo właśnie wraca jesień! Kosz rumieńców jabłkom niesie. Po sadzie się rozejrzała i do pracy się zabrała, bo jak mówią, że baz pracy nikt nie będzie jadł kołaczy. Trzeba pilnie też pracować porom roku podziękować!

Autorka Pani Aleksandra Wojtowicz, bajka nadesłana na konkurs „Opowiem Ci Bajkę”