Jak pies z kotem

Z badań wynika, że mężczyźni mówią zdecydowanie mniej w sytuacji jeden na jeden. Rozmowa intymna to domena kobiet. Środowisko prywatne i komunikacja w jego ramach bardziej odpowiada preferencjom emocjonalnym kobiet, dla których ważniejszy jest kontakt międzyludzki. Dla mężczyzn zaś istotniejsza jest walka o pozycję w szerszym kręgu społecznym, stąd są także bardziej aktywni werbalnie na forum publicznym (co można zauważyć na przykład w polityce).

Dla kobiety słowo mówione to narzędzie budowania i podtrzymywania kontaktu interpersonalnego, dla mężczyzny natomiast - narzędzie walki i konkurowania z innymi mężczyznami o status społeczny.

Dlatego też mężczyźni bardziej i częściej angażują się w dłuższe monologiczne wypowiedzi, np. opowiadanie dowcipów i anegdot. Mężczyzna opowiada historyjkę, aby odpowiednio zaprezentować się wobec określonego audytorium, aby "zapunktować".

Mężczyźni także słuchają w zupełnie inny sposób niż kobiety. Te ostatnie utrzymują zwykle kontakt wzrokowy i komentują niewerbalnie (np. potakując lub reagując mimicznie) treść wypowiedzi. Mężczyzna zaś często sprawia wrażenie lekceważącego wypowiedź i osobę wypowiadającego się. Często nie spogląda wcale na rozmówcę i zajmuje się czymś innym.

Kobiety równie często jak mężczyźni wtrącają się do wypowiedzi rozmówcy, zwykle czyniąc to jednak w celu wyrażenia aprobaty. Mężczyźni przerywają głównie celem zasygnalizowania swego odmiennego zdania na dany temat lub aby przejąć głos w dyskusji.

Mężczyźni i kobiety reprezentują odmienne kultury komunikacji, co jest najczęstszą przyczyną pojawiających się między nimi nieporozumień i konfliktów.

wyszukała kenya (źródło Rafał Garpiel, Gazeta Wyborcza)