Zdrowie 50 plus

Serdecznik dla zdrowego serca

Serdecznik pospolity, inaczej lwie serce. Zarówno polskie nazwy, jak i ta łacińska (Leonurus cardiaca) podkreślają lecznicze działanie rośliny na serce i układ krążenia

W lecznictwie ludowym ziele serdecznika stosowane było jako środek przeciwskurczowy i uspokajający, a także w chorobach kobiecych. Lwie serce wykazuje działanie łagodnie uspokajające na układ nerwowy, obniża ciśnienie krwi, zwiększa wydolność mięśnia sercowego. Szczególnie zalecany jest do stosowania u osób starszych w chorobach sercowo-naczyniowych o łagodnych objawach, jak szybkie męczenie się, przyspieszone bicie serca, kołatanie. Ponadto działa tonizująco, łagodzi napięcia emocjonalne u kobiet w okresie menopauzy.

Warto wiedzieć
Roślina niezbyt przyjemnie pachnąca, pokryta miękkimi włoskami, które nadają jej srebrzystoszare zabarwienie. Kwitnie od czerwca do września. Serdecznik występuje w strefie umiarkowanej Europy, Azji i Ameryki Północnej. W Polsce rośnie pospolicie pod płotami, koło domostw, na przydrożach, w zaniedbanych parkach i ogrodach, przy murach i ogrodzeniach, na nieużytkach i rumowiskach. Surowcem zielarskim jest ziele serdecznika (Leonuri herba). Do celów leczniczych surowiec pozyskuje się zarówno ze stanu naturalnego, jak i z upraw.

Co on w sobie?
W książce "Zioła w chorobach serca i układu krążenia” (dostępna na ziolove.pl) Mateusz Senderski wymienia następujące substancje czynne: irydoidy (np. ajugozyd, nazywany też leonurydem), kawolidy, fenylopropanoidy (m.in. leonozyd A i B), flawonoidy pochodne kwercetyny, kemferolu i apigeniny, związki diterpenowe m.in. leokardynę, kwasy triterpenowe (kwas ursolowy i oleanolowy), glikozydy nasercowe, aminy, związki azotowe jak cholina, również alkaloidy, jak stachydryna, leonuryna, betonicyna i furycyna. Serdecznik zawiera również ślady olejku eterycznego, garbniki, sitosterole, kwasy organiczne, związki żywicowe, antocyjany i sole mineralne z dużą zawartością potasu oraz wapnia, krzemu i sodu.

Przetwory z serdecznika nie tylko dla serca
Ziele serdecznika wchodzi w skład wielu preparatów uspokajających i tonizujących. Lwie serce i preparaty z jego udziałem stosowane są w chorobach układu nerwowego, w nerwowych dolegliwościach serca, jako środek pomocniczy również w nadczynności tarczycy, także w zaburzeniach przewodu pokarmowego jako lek rozkurczowy oraz we wczesnych stadiach choroby nadciśnieniowej i wieńcowej. Serdecznik jest również stosowany w leczeniu schorzeń macicy i zaburzeń cyklu menstruacyjnego.

Napar z ziela serdecznika: 1 łyżkę rozdrobnionego ziela zalać szklanką wrzącej wody. Pozostawić pod przykryciem na 15 minut. Przecedzić. Pić 2–3 razy dziennie po p.ł szklanki po jedzeniu jako środek uspokajający i nasercowy, także przeciwskurczowy i moczopędny.

Odwar z ziela serdecznika: 2 łyżki ziela zalać 2 szklankami wody gorącej. Ogrzać do wrzenia i łagodnie gotować pod przykryciem przez 5 minut. Odstawić na 10 minut. Przecedzić. Stosować zewnętrznie w postaci okładów i przemywań, jako środek przeciwzapalny i gojący na rany, oparzenia, blizny i inne uszkodzenia naskórka.

Źródło:
Mateusz Senderski "Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie”
Mateusz Senderski "Zioła w chorobach serca i układu krążenia”

Dołącz do dyskusji - napisz komentarz

Prosimy o zachowanie kultury wypowiedzi.
Obraźliwe komentarze są blokowane wraz z ich autorami.

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

Dodaj pierwszy komentarz i bądź motorem nowej dyskusji. Zachęcamy do tego.