Eliza Anna Falkiewicz - poezja 2

Nosiłam cię w sobie 

gdy słysząc papugi myślałam 

o warszawskich gołębiach 

gruchających swojsko

Dałam polskie dzieciństwo 

mowę i prawdziwą Ciocię 

Babcię i Dziadka - siwiejących bohaterów 

którzy zostawili wszystko 

by przywieźć nam miłość  

Cztery pory szczęścia (dla Harwusia)

cztery zimy

pachnące mlekiem

umorusane twarożkiem 

rozmarzone bajką 

cztery wiosny

zabarwione radością

umilone pieszczotami

przeplatane śmiechem

cztery jesienie

utkane z przytuleń

wypełnione troską

zapatrzone w ciebie 

cztery lata

za rączkę ze szczęściem 

gotowe na podróż 

w nieskończoność

Ochotnik na życie (dla Hugo)

Malutki z wielkimi planami

Bezimienny Niewidoczny Kochany

Rozpycha się w brzuchu wodząc nas za nos

Co cię zatrzymuje nasz ochotniku na życie 

Przecież nie deszcz i burze

ani fale morza tasmańskiego 

skaczące do gardeł nastroszonym skałom

Czy potrzebujesz więcej czasu na przemyślenia 

zanim przywitasz się z konającą Ziemią 

Czy na pożegnanie ze Światłem 

które wysłało cię do walki ze złem 

Nie zwlekaj wojowniku 

w biało-czerwonym szkockim kilcie 

Czekamy na ciebie 

jak świat

na zbawienie

Powyższe utwory pochodzą z polsko-angielskiego zbioru Inter Mundos Elizy Anny Falkiewicz 

Warto przeczytać   https://www.kobieta50plus.pl/pl/weranda-literacka/eliza-anna-falkiewicz-poezja